فواید لسیتین آفتابگردان چیست؟

1. مقدمه ای بر لسیتین آفتابگردان

لسیتین آفتابگردان در واقع یک اصطلاح کلی برای مواد چرب مختلفی است که می توان از آفتابگردان استخراج کرد. منابع مختلفی از لسیتین وجود دارد، اما تخمه آفتابگردان یکی از محبوب ترین منابع است. لسیتین آفتابگردان مجموعه ای از فسفولیپیدهای مختلف است و در حالی که بسیاری از مردم فکر می کنند چربی مضر است، بسیاری از آنها برای سلامتی ما بسیار مهم هستند. به عنوان مثال، در لسیتین آفتابگردان، انواع مختلفی از فسفولیپیدها و آنتی اکسیدان ها و همچنین سایر ترکیبات فرار وجود دارد که آن را به یک مکمل سالم تبدیل می کند. چیزی که بسیاری از مردم نمی دانند این است که انواع خاصی از لسیتین در هر سلول بدن ما وجود دارد و به محافظت از یکپارچگی غشای سلولی ما کمک می کند. لسیتین آفتابگردان یک امولسیفایر طبیعی است که به کاهش حضور سایر چربی ها و محافظت از گلبول های قرمز خون کمک می کند. برخی از مهم ترین فسفولیپیدهای موجود در لسیتین آفتابگردان عبارتند از: کولین، فسفاتیدیل کولین، فسفاتیدیل لینوزیتول و فسفاتیدیل اتانول آمین. بر خلاف لسیتین سویا، یکی از بهترین جنبه های لسیتین آفتابگردان این است که می توان آن را به طور طبیعی و بدون افزودن مواد شیمیایی استخراج کرد و باعث محبوبیت آن در جامعه بهداشتی شد.

2.فواید لسیتین آفتابگردان

لسیتین آفتابگردان برای سلامت کبد و قلب و التهاب مفید است. همچنین برای سلامت مغز، فشار خون، سیستم عصبی و سلامت قلب و عروق مفید است.

1. ممکن است به بهبود سلامت قلب کمک کند

به عنوان یک امولسیفایر، لسیتین آفتابگردان با متعادل کردن سطح چربی در خون به ارتقای سلامت قلب کمک می کند. این کار با کاهش خطر ابتلا به تصلب شرایین، بیماری قلبی و سکته مغزی از سلامت طولانی مدت قلب شما محافظت می کند.

2. ممکن است به محافظت از مغز کمک کند

برخی از فسفولیپیدهای کلیدی که این لسیتین را تشکیل می دهند در سلامت مغز و فرآیندهای ترمیم مورد نیاز سلول های عصبی نقش دارند. مکمل های منظم این لسیتین ممکن است روند بازسازی اعصاب را تسریع کند و از سیستم عصبی محافظت کند.

3. ممکن است یکپارچگی کبد را بهبود بخشد

بسیاری از مشکلات سلامتی دیگر زمانی تشدید می شوند که کبد بیش از حد کار می کند یا مقادیر زیادی چربی اضافی را پردازش می کند. اگر لسیتین کافی در سیستم خود داشته باشید، احتمال این اتفاق بسیار کاهش می یابد زیرا باعث کاهش چربی اضافی در خون می شود.

4. ممکن است به تعادل سطح فشار خون کمک کند

هنگامی که چربی بیش از حد در خون وجود دارد، شریان ها ممکن است ضخیم شوند زیرا چربی روی دیواره رگ های خونی رسوب می کند. هنگامی که رگ ها سفت می شوند، فشار خون افزایش می یابد و فشار بیشتری بر سیستم قلبی عروقی وارد می کند. با افزودن این لسیتین به رژیم غذایی خود، می توانید خطر ابتلا به این مشکلات قلبی را کاهش دهید.

5. ممکن است سیستم ایمنی بدن را تقویت کند

مطالعات نشان داده اند که به لطف فسفاتیدیل لینوزیتول و فسفاتیدیل اتانول آمین، این ماده فسفولیپید ممکن است قادر به تسریع روند بهبودی و تحریک سیستم ایمنی باشد، تا حد زیادی به دلیل اثرات آنتی اکسیدانی آن.

6. ممکن است به مدیریت آرتریت کمک کند

یکی از اثرات دیگر لسیتین آفتابگردان روان کردن مفاصل و کاهش التهاب در اطراف بدن است که باعث می شود با افزایش سن احساس جوانی کنید و فعال بمانید.

7. ممکن است به تعادل هورمون ها کمک کند

جایگزین اصلی لسیتین آفتابگردان، لسیتین سویا است که می تواند سطح استروژن را افزایش داده و مشکلات مختلفی را به خصوص در مردانی که از این مکمل استفاده می کنند، ایجاد کند. با استفاده از انواع آفتابگردان، می توانید سطح هورمون خود را در جای مناسب نگه دارید.

3.تفاوت لسیتین آفتابگردان و لسیتین سویا

لسیتین آفتابگردان ترکیبی از فسفولیپیدهایی است که از دانه های آفتابگردان طی فرآیندی مکانیکی و بدون مواد شیمیایی استخراج می شود و آن را بسیار خالص می کند. همچنین حاوی مقدار زیادی کولین (فسفاتیدیل کولین) است، در حالی که لسیتین سویا ترکیب کمی متفاوت دارد. از سوی دیگر، لسیتین سویا به مواد شیمیایی نیاز دارد که از سویا استخراج شود، اما این نیز با سطوح بالاتر استروژن همراه است که می تواند منجر به مشکلات هورمونی در بدن شود. این واقعیت که دانه های سویا اغلب از نظر ژنتیکی اصلاح شده اند نیز نگرانی هایی را در مورد لسیتین سویا ایجاد می کند. در نتیجه، گونه های آفتابگردان بسیار محبوب و قابل اعتماد باقی می مانند.

4. لسیتین آفتابگردان بهتر از لسیتین سویا است.

لسیتین آفتابگردان یک فسفولیپید موجود در تخمه آفتابگردان است. این ماده چرب از آبگیری دانه های آفتابگردان و جداسازی آنها به سه قسمت روغن، صمغ و سایر مواد جامد به دست می آید. لسیتین محصول جانبی این فرآیند از دست دادن آب لثه است. از نظر تغذیه ای امولسیفایری است که به غذا ویسکوزیته می دهد.

اگرچه زمانی سویا منبع اصلی لسیتین رژیمی بود، لسیتین آفتابگردان نیز به دلیل سالم‌تر بودن بسیار محبوب شده است.

و لسیتین آفتابگردان دارای اسید استئاریک و اسید لینولئیک بیشتری نسبت به لسیتین سویا است که به آن اثر کاهش دهنده کلسترول می دهد. علاوه بر این، برخی مطالعات نشان داده اند که لسیتین آفتابگردان مقداری کولین بیشتری دارد.

5. لسیتین آفتابگردان در مقابل لسیتین سویا در مقابل لسیتین زرده تخم مرغ:

لسیتین از چندین منبع مختلف از جمله دانه های آفتابگردان، سویا و زرده تخم مرغ به دست می آید. هر سه دارای طیف گسترده ای از مزایای سلامتی هستند، اما تفاوت هایی بین آنها وجود دارد.

لسیتین سویا رایج ترین نوع از این سه نوع است. با این حال، همیشه بهترین انتخاب نیست زیرا از دانه های سویا که معمولاً از نظر ژنتیکی اصلاح شده اند، تهیه می شود. علاوه بر این، سویا بسیار آلرژی زا است و یکی از 8 آلرژن برتر در نظر گرفته می شود، به این معنی که یکی از رایج ترین آلرژن های غذایی است. و در حالی که برخی از مطالعات نشان داده‌اند که روغن‌های بسیار تصفیه شده مانند لسیتین سویا برای اکثر افراد کافی نیست، پروتئین سویا می‌تواند واکنش‌های آلرژیک ایجاد کند، که اگر به سویا حساسیت دارید ممکن است بخواهید آن را در نظر بگیرید.

لسیتین زرده تخم مرغ یکی دیگر از منابع رایج لسیتین است. مانند لسیتین سویا، افرادی که به تخم مرغ حساسیت دارند معمولاً نباید نگران آن باشند، اما برای کسانی که از بیماری های آلرژیک رنج می برند، رژیم های گیاهخواری یا محدود کردن مصرف محصولات حیوانی آنها مناسب نیست. همچنین، مانند لسیتین سویا، نیاز به استفاده از مواد شیمیایی خشن در فرآیند استخراج دارد.

استفاده از امولسیفایرها یا مکمل های لسیتین آفتابگردان یک جایگزین عالی برای لسیتین تخم مرغ و سویا است زیرا گیاهی است، غیر حساسیت زا است، کمتر به آلرژی حساس است - GMO و نیاز به روش استخراج ملایم تری دارد که از مواد شیمیایی خشن استفاده نمی کند.

کاربردهای تاریخی:

لسیتین در واقع بیش از 100 سال است که وجود داشته است و مدت طولانی است که در صنایع غذایی به عنوان یک امولسیفایر طبیعی استفاده می شود.

لسیتین سویا برای اولین بار در سال 1929 در بازار ظاهر شد و در ابتدا برای چندین سال از آلمان وارد شد تا اینکه شرکت لسیتین آمریکا شروع به تولید لسیتین در ایالات متحده کرد.

تا سال 1935، زرده تخم مرغ منبع اصلی لسیتین بود، اما سپس با دانه های سویا جایگزین شد، که امروزه رایج ترین منبع در تولید لسیتین باقی مانده است.

امروزه استفاده از لسیتین بسیار فراتر از خواص دارویی قدرتمند آن است. در آب نبات ها و شیرینی ها، لسیتین برای افزایش ماندگاری، کنترل کریستالیزاسیون شکر، بهبود ضخامت و کمک به ترکیب یکنواخت تر مواد با هم استفاده می شود.

در سایر غذاها به تثبیت تخمیر کمک می‌کند، بافت پوشش‌ها را تقویت می‌کند، پاشیدن چربی‌هایی مانند مارگارین را در طول پخت با دمای بالا کاهش می‌دهد و به محصولات پخته شده حجیم می‌شود.

اگر مایل به کسب اطلاعات بیشتر هستید، لطفا تماس بگیرید sales@sxytbio.com,برای تماس آنلاین با ما اینجا را کلیک کنید