پودر اپیکاتچین

به عنوان یک ماده فلاونوئید ، اپیکاتچین فعالیت های فیزیولوژیکی زیادی دارد ، مانند آنتی اکسیداسیون ، کاهش چربی و کاهش قند خون ، پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی ، ضد التهاب ، محافظت از عصب ، ضد باکتریایی و سایر اثرات.
اثر آنتی اکسیدانی
هنگامی که غلظت رادیکال های آزاد در بدن بسیار زیاد است ، خطر ابتلا به بیماری افزایش می یابد. اعتقاد بر این است که فعالیت آنتی اکسیدانی اپیکاتچین با تهیه اتم های هیدروژن فنولیک در حلقه A و حلقه B ، توانایی جذب رادیکال های آزاد زنجیره ای است. با توجه به وجود گروه های هیدروکسیل فنولیک در ساختار مولکولی اپیکاتچین ، به ویژه گروه های ارتو هیدروکسیل در کاتکول یا پیروگالول ، به راحتی می توان در ساختارهای کینون اکسیده شد ، که باعث می شود توانایی زیادی برای گرفتن رادیکال های آزاد مانند فعال داشته باشد اکسیژن ، و بنابراین عملکرد رادیکال های آزاد و رادیکال های آزاد لیپیدها را به طور موثر در اختیار دارد.
لیپیدها و قند خون را کاهش داده و مقاومت به انسولین را کاهش دهید
افراد چاق غالباً باعث بروز بیماری های مزمن مانند دیابت می شوند. Bettaieb و همکاران. دریافتند که اضافه کردن 20 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن اپیکاتچین به رژیم غذایی موشهای صحرایی بزرگسالان در رژیم غذایی با فروکتوز بالا می تواند آسیب آبشار سیگنالینگ انسولین (IR ، IRK {2}} ، AKT ، ERK1/2) را کاهش دهد و تنظیم تنظیم کننده های منفی (PKC ، IKK ، JNK و PTP1B) را در بافت چربی موش کاهش دهید ، این نشان می دهد اپیکاتچین از طریق مکانیسم تنظیم ردوکس مقاومت به انسولین را کاهش می دهد.
پیشگیری از بیماری قلبی عروقی
در مقایسه با گروه کنترل موش ها در یک رژیم غذایی کلسترول بالا ، مساحت ضایعات آترواسکلروتیک در گروه موش های اپیکاتچین 27 ٪ کاهش یافته و تشکیل SAA پلاسما و CRP انسان ناشی از رژیم غذایی است. مهار شده ، و هیچ تاثیری در لیپیدهای پلاسما وجود ندارد. در عین حال ، اثر ضد آتروژنیک اپیکاتچین مخصوص انواع آسیب دیدگی است و تقریباً هیچ تاثیری در صدمات خفیف ندارد ، که نشان می دهد اپیکاتچین تمایل به کاهش ضایعات شدید قلبی عروقی دارد.